Piszę ten artykuł 7 października 2022 r. To był trudny tydzień – w Taiji, Japonii, tym razem zamordowano wiele delfinów, inne porwano, by sprzedać je do delfinariów (głównie do Chin). Wcześniej przez wiele tygodni zatoka była spokojna, a Rick O’Barry i jego drużyna w Japonii donosili na Instagramie o „niebieskiej zatoce” (blue cove- co oznacza czas bez mordu; gdy łodzie wypływają i dokonują rzezi, raport nosi tytuł „czerwona zatoka”- red cove). Ten tydzień był „czerwony”…
Dodatkowo, stan zdrowia orki Lolity (Tokitae), przebywającej od 50 lat w Miami Seaquarium (najmniejszym basenie na świecie) drastycznie się pogorszył, i obecnie jest pod nadzorem weterynarzy 24 godziny na dobę. Wygląda to bardzo źle.
Świat, ludzkość wciąż zbyt mało uwagi poświęca sprawie delfinów, waleni. Wciąż nie rozpoznaje, kim naprawdę są i jak ogromne mają znaczenie dla tego świata. Były tu dużo przed nami, są przodkami niektórych ludów – fakt ten również nie został rozpoznany przez ogół ludzkości i do tej pory nadal nie osadził się w kolektywnej świadomości. Gdyby ludzie wiedzieli, gdyby znali prawdę, nie dopuściliby do tak złej sytuacji delfinów i wielorybów, jaką mamy obecnie.
O delfinach pisze m.in. Ashayana Deane – jej opis pozwolił mi w końcu zrozumieć w delfinach kilka rzeczy, które zawsze wprawiały mnie w dysonans poznawczy. Nie potrafiłam zrozumieć niektórych ich zachowań i poczynań- jakby były różne delfiny, bardziej „dobre” i bardziej „złe”. Nie potrafiłam np. wybaczyć pewnym orkom, że zabijają foki i młode wieloryby (niektóre ekotypy orek), albo niektórym delfinom, że dosłownie zakładają pirackie gangi i biorą w niewolę inne delfiny (najczęściej samice) robiąc z nich swoje seksualne niewolnice. To wszystko nabrało większego sensu, gdy przeczytałam informacje od Ashayany dotyczące delfinów:
„Waleniowaci Oraphim są koloru czystobiałego bądź bladego jasnoniebieskiego i wyspecjalizowane są w transmitowaniu tonów dźwiękowych, które utrzymują wzorce fali skalarnej dla struktury uniwersalnej. Waleniowaci Oraphim stworzyli kilka gatunków delfinów i wielorybów na Ziemi, aby służyły jako ich emisariusze do podtrzymywania ziemskiej biosfery. Rasy upadłych Dwunożnych Ludzi Delfinów Anu-Elohim, również zasiały w biosferze Ziemi kilka gatunków delfinów, wielorybów i rekinów, by uzyskać dźwiękową kontrolę nad Ziemskim Szablonem Manifestacji. Chociaż jest niemalże niemożliwe, by wykryć różnice pomiędzy gatunkami Waleniowatych Oraphim a Waleniowatych Anu-Elohim, to jednak istnieje kilka subtelnych różnic, które można zaobserwować. Odmiany Waleniowatych Oraphim mają skłonności do posiadania jaśniejszych kolorów skóry, mają bardziej wegetariańską dietę, bardziej preferują wody ciepłe, są bardziej wrażliwe na kontakt z człowiekiem, posiadają delikatniejszą, kobiecą i matczyną naturę, oraz emitują wyższe tony częstotliwości dźwieku, aniżeli ich krewni Waleniowaci Anu-Elohim (…)
Kilka wyspecjalizowanych odmian Oraphim posiada bardziej Kocią, Ptasią lub Waleniowatą strukturę biologiczną. Wyspecjalizowane odmiany Elohei-Elohim Oraphim Szmaragdowego Zgromadzenia ukazują się jako duże, kocie hominidy o wyprostowanej pionowej postawie, z bielutkim futrem pokrywającym ich ciało, z łapami bez szponów i bez ogona. Koci Oraphim przypominają gatunek białych kotów perskich na Ziemi i często dowodzą tymi ziemskimi kocimi gatunkami mającymi z nimi powiązania genetyczne, celem wchodzenia w relacje z Ziemią Gęstości-1. Wyspecjalizowni Seraphei-Seraphim Oraphim Złotego Zgromadzenia, dokładnie przypominają ptasie gatunki Orła i Łabędzia na Ziemi, posiadając mniejsze oczy, skrzydła, oraz ptasio-hominidzkie ciała, pokryte bieluteńkimi, lekko niebiesko-szarymi lub ciemno-czarnymi piórami.”
W kwestii delfinów wypowiedziała się także Lisa Renee, autorka popularnego Ascension Glossary:
„Pierwsze azurytowe formy Ametystowego Zakonu są znane jako Braharama i zostały stworzone, aby naprawić uszkodzoną matrycę czasu za pomocą kodów dźwiękowych i służyć w Międzywymiarowych Radach Wolnego Świata. Braharama Oraphim zostali stworzeni w kilku ciałach planetarnych, które zasiały wodne formy życia, w których walenie Oraphim służyłyby jako strażnicy w oceanach, aby otrzymywać bieżące transmisje tęczowego promienia Założyciela Zakonu Ametystowego. Wiele waleni Orafin, które zostały zasiane w Syriuszu B, inkarnowało się na Ziemi w oceanach, aby pomóc naprawić architekturę ciała dźwiękowego jako nośniki energii podczas cyklu wznoszenia. Istnieje wiele linii czasu tworzenia, w których ludzcy Maharadżi Szmaragdowego Zakonu Syriusza Niebieskiego i Braharama Zakonu Ametystowego połączyli się w Zjednoczonej Współpracy, aby zwrócić szablon unii hierogamicznej, wymagany do uzdrowienia Ściany w Czasie, poprzez duchowe uzdrowienie męskich i żeńskich zasad podczas wcielenia w androgynicznej formie azurytowo-oraphimowej.
Braharama Orafin stworzyły wiele odmian wielorybów i delfinów, które zostały zaprojektowane do przekazywania kodów dźwiękowych, które przywracają naturalny porządek wzorców architektonicznych w rdzeniu manifestacji szablonu stworzenia. Ametystowy Zakon przekazuje wzorce częstotliwości i kody dźwiękowe przedstawicielom swoich waleni pływających w oceanach, aby pomóc utrzymać równowagę elektromagnetyczną i równowagę zasad płci w całej biosferze planetarnej. Polowanie na te walenie jest wielokrotnie wynikiem mrocznego planu upadłych istot, które próbują manipulować ludźmi, zatrzymać bezpośrednie transmisje pochodzące od Założycieli, w celu odzyskania kontroli nad kodami dźwiękowymi lub wzorcami impulsów dźwiękowych przesyłanych z waleni do kryształowego rdzenia Ziemi.”
Wracajmy teraz do sprawy Lolity (znanej także jako Tokitae lub Toki). By przedstawić kontekst i nadać jeszcze większe znaczenie sytuacji, w której obecnie się znajduje (ona i my wszyscy), przytoczę dwa artykuły na temat ludów rdzennych Lummi z Kanady, które od lat walczą o uwolnienie Tokitae.
„Przez lata naród Lummi próbował sprowadzić Lolitę, znaną również jako Sk’aliCh’elh-tenaut, z Miami Seaquarium z powrotem do jej rodziny.
W 50. rocznicę niewoli Lolity, członkowie Narodu Lummi udali się na Florydę, aby zorganizować ceremonię przed akwarium w Miami, gdzie jest przetrzymywana. Orka, którą naród stanu Waszyngton nazywa Sk’aliCh’elh-tenaut, została zabrana z wód w pobliżu Penn Cove na terytorium Lummi gdy miała cztery lata. Przybyła do Miami Seaquarium w dniu 24 września 1970 roku. Teraz Lolita ma 54 lata – przeżyła tuzin innych orek, które zostały schwytane w tym samym czasie. Według Orca Network podczas chwytania zginęło wtedy pięć orek, a siedem sprzedano do akwariów na całym świecie − wszystkie zginęły w niewoli, z wyjątkiem Sk’aliCh’elh-tenaut. Raynell Morris (Squil-le-he-le) i Ellie Kinley (Tah-Mahs) w środę i czwartek przeprowadzili ceremonie dla Sk’aliCh’elh-tenaut.
„Czuliśmy, że to bardzo ważne… ofiarowanie jej modlitwy, miłości i wsparcia, aby wiedziała, że nie została zapomniana” – powiedział Morris w czwartek. W środę Morris i Kinley, wraz z Samuelem Tommie z plemienia Seminole z Florydy, wypłynęli łodzią na wody, aby zobaczyć Miami Seaquarium. Po złożeniu do oceanu wieńca z cedru przywiezionego z północno-zachodniego Pacyfiku, Morris, Kinley i Tommie zagrali piosenkę na flecie i zabębnili dla Sk’aliCh’elh-tenaut, żałobnie wołając jej imię w nadziei, że dźwięk je poniesie. „Obiecaliśmy, że kiedy słyszysz bęben, to bicie twojego serca, to bicie naszego serca” – zawołała Morris. „Wiesz, że nie jesteś sama, kochamy cię, twoi ludzie cię kochają… Zabierzemy cię do domu”. Kinley wcześniej porównał schwytanie Sk’aliCh’elh-tenauty do poczynań rządu federalnego na rzecz asymilacji rdzennych Amerykanów w szkołach z internatem, prowadzonych przez kościół. „Została zabrana ze swojej rodziny i swojej kultury, kiedy była dzieckiem, tak jak odebrano nam wiele naszych dzieci i umieszczono w szkołach z internatem” – powiedziała w lipcu.
W języku Lummi słowo określające orkę „qwe’lhol’mechen” oznacza „nasi krewni, którzy mieszkają pod wodą”. Od lat naród próbuje sprowadzić Sk’aliCh’elh-tenautę z powrotem na Morze Salish, aby stopniowo ją zrehabilitować i wprowadzić z powrotem do rodzinnego stada. W niewoli Sk’aliCh’elh-tenaut nadal śpiewa pieśń charakterystyczną dla jej rodziny – stado jest znane jako L-pod, według Lummi, a jej matka wciąż żyje na wolności [jej matka ma teraz 94 lata i nazywa się Ocean Sun – przyp. U.K.]. Przedstawiciele narodu pracowali z ekspertami nad kompleksowym „planem emerytalnym” dla orki, który obejmuje przetransportowanie jej ciężarówką z platformą do zamkniętej zatoczki, w której często podróżuje L-pod. Przedstawiciele Miami Seaquarium są przeciwni temu planowi, mówiąc, że w wieku 54 lat orce lepiej jest pozostać w niewoli. Kurator Miami Seaquarium, Chris Plante, powiedział w pisemnym oświadczeniu, że długowieczność Lolity jest świadectwem „doskonałej opieki”, jaką otrzymuje codziennie od pięciu dekad od trenerów i personelu weterynaryjnego. „Jest niezwykłym zwierzęciem i jesteśmy jej oddani” – powiedział Plante. „Zamiast skupiać się na niebezpiecznym ruchu, który mógłby zagrozić życiu Lolity, uwaga powinna być skierowana na trudną sytuację krytycznie zagrożonych orek w Puget Sound.”
Niedawno Lummi zorganizowali uroczyste karmienie zagrożonych orek mieszkających na południu na ich terytorium. Usiłowali znaleźć łososia chinook, który pasowałby do ich konkretnej diety. Jednak naród nadal koncentruje się w szczególności na Sk’aliCh’elh-tenaucie. Morris i Kinley niedawno uzyskali przedstawicielstwo prawne od Earth Law Center i starają się pozwać Miami Seaquarium. Dyrektor wykonawczy Earth Law Center Grant Wilson powiedział, że niepowodzenie Miami Seaquarium w zwróceniu orki do Morza Salish narusza prawa rdzennych Lummi do ich „świętego członka rodziny”. „To tragiczna historia, która trwa 50 długich, wyczerpujących lat” – powiedział Wilson. „Ale zostało jeszcze kilka rozdziałów do napisania”.
Koniec Części 1