"Mój język jest oknem do mojej duszy"- przysłowie maoryskie
Poniższy esej otrzymałam od Mattisa Piegata, autora minipodręcznika do samodzielnej nauki języka staropruskiego, języka naszych przodków (nie należy mylić starożytnych Prusów, indoeuropejczyków, z Prusakami).
“Tysiąc czy dwa tysiące lat temu południowy brzeg drugiego morza śródlądowego Europy był praktycznie terra incognita. Jeżeli w ogóle wiedziano o istnieniu tych ziem, kojarzono je z “bursztynowym wybrzeżem”- źródłem połyskujących, półprzejrzystych złotawobrązowych bryłek zastygłej żywicy, które bardzo cenili nabywcy biżuterii w starożytności. Mieszkające w mrocznych nadbałtyckich lasach tubylcze plemiona (…) określały siebie jako Prusai lub Pruzzi – nazwa ta pochodzi od indoeuropejskiego rdzenia oznaczającego wodę. Ponieważ grupy te identyfikowały się przede wszystkim ze swoim otoczeniem naturalnym, są podstawy, by myśleć o nich jako o “plemionach wodnych” lub “ludach pojezierza”, albo też – ze względu na uderzający kształt linii brzegowej – jako o “ludziach lagun”. - Norman Davies, historyk
BIAŁA PLAMA W ZBIOROWEJ HISTORYCZNEJ PAMIĘCI
- Wiesław Kubiak 2011 (w książce "Gdzie jesteście, Prusai", Lech Z. Niekrasz)
| Jest takie miejsce na ziemi gdzie z historii zniknęło kilkaset lat, to biała plama zbiorowej pamięci To wymuszona amnezja w imię usuwania prusactwa ale tego niemieckiego. Usunięto wszystko cmentarze i pomniki zerwana została ciągłość wierzeń i pokoleń. Wielu tego chciało została tylko pustynia zbiorowa amnezja. Ale jeśli tacy są co potrafią przywrócić choćby szczątki wiedzy o kulturze, obyczajach, i bogach też, to uczynić trzeba to. W innych częściach świata na nowo są druidzi i nikomu nie przeszkadza to. Trzeba wydobyć i pokazać świętość naszych świętych miejsc. Ludzie muszą duszę mieć. Wiarę i obrządki wspólną pokolenia nić bo bez tego pozostaną bezimienne groby- nic. Jam z tej ziemi chociaż nie z dziada i pradziada Ale i tak ją kocham W niej ukryta jest duchowa moc. Ci co jeszcze jakąś wiedzę o niej mają niech się z nami nią podzielą bo są tego winni pokoleniom przed i po bo inaczej nikt nie będzie wiedział że tu kiedyś był i zwyciężał ten potężny i niezłomny lud oraz jego wielki duch. |
|
A teraz przejdźmy do eseju.